मोती रत्न, नेपालगञ्ज
रातमा जून बनेर आयौ तिमी।
मरुभूमिमा फूल बनेर छायौ तिमी।
मनको आकाश बादलले ढाकेको बेला,
इन्द्रेणीका रङ बनी मुस्कायौ तिमी।
आँसुका थोपा मोती बने आँखाभरि,
टुटेको यो मुटुको गीत गायौ तिमी।
समयले बालुवामा नाम मेटे पनि,
ढुङ्गाको छातीमा प्रेम लेख्यौ तिमी।
नदीले बाटो फेरे पनि सागर भेट्न,
किनाराको आश बनी उभ्यौ तिमी।
जीवनको साँझमा घाम अस्ताए पनि,
अँध्यारोको छातीमा दीप जलायौ तिमी।
फूल झरे पनि बासना मर्दैन कहिल्यै,
मेरो सम्झनाको बगैँचामा फुल्यौ तिमी।