–छविलाल कोपिला
यतिबेला
ठाडा रुखहरूबाट
बाजहरू निशाना लगाइरहेछन्
मेरो माटो माथि
र, विस्त्याइरहेछन् भूगोल
त्यसैले
झुपडीहरू उठौं
गाउँहरू उठौं
वस्तीहरू उठौं ।
भाले बास्नु अघि
चुलोसँग अदृष्य अात्मीय साट्दै
कचौराहरूमा उठाएर साटु र नून
अनि मनभरि बिश्वास बोकेर
नयाँ संकल्प लिएर अगाडि बढौं
र, भोलि सूर्योदयसँगै
काँधमा कोदाली
हातमा हँसिया र हथौडा बोकेर
निरन्तर अगाडि बढौं
किन कि
त्यो सुदूर भूगोलको झाडी सफाइसँगै
त्यो बाज बस्ने ती ठाडा रुखहरू ढाल्नु छ
र यो माटोलाई समृद्ध बनाउनु छ ।
