साहित्यकार सन्देश दहित

ढ्यार हुइटा आब टुह्नक भ्रस्टाचार। यिहि रोकक परल। यक ट चौढर्या बिन चुकी खवैल बेन सर सल्लाहक डेसासुर छोर्क भाग गैल”।

“बहरी म सिर्मिटहा पियर गञ्ज्यम चाउर ,

प्लास्टिकके पेप्सिक आढा बोटल लाहिक ट्याल,

डान्चे न्वान कोँहरा और आलु बाँढ डेरख्ल बटु”।

दाई आज अंगट्टी जागल बटि। भन्सम भारा बर्टन ब्वालट। दाइक नाउँ कंगली। बाबक दिल बहादुर। जब डाई जर्मली ट हुक्रन घरम खाए लगाए नै जोहाइन हुँ । ओह मारे कंगली नाउँ नाननके ढर्डेल। आज बिन्हे मटाँवक घर सिढा मिलाई जैना बा। काल्ह डेसाहुर। बाबा गोरु भैँसिन सानी बुसा लगाक ठप्पर ठप्पर सानी खन्ड्रट अलप्ट्रे सुनमिलटा। सानी बुसा करट, दाईक भाट भन्सा करट लगभग १० बज राखल।

” चटुर लाल कब जैब्या सिढा मिलाए? राम डैसे आज फेन खाँरा पराई यिहे लवन्डा”।

रामदिन भिट्टरसे लोट्यक पानी ले कुल्ला कर्टी गोहराईल। रामदिन चतुरलालके छोट्की काका। रामदिनके और चतुरलालके घरक अंगना यक्क बा। मान बहादुर बरापु। दिल बहादुर चतुरलालके बाबा और राम दिन काका यक्क डाडा भैया हुइटै। सब्से उट्टर बर्कवक घर। लर्कनसे बाट निमिल्के हो या कन्ट्यार हुइलक ओरसे मान बहादुर बरा पैल्ह घर अल्ग्वा डेल रह। मान बहादुरके घर मिलाक कुल चार घर लम्टी नामल बा। मान बहादुर और चतुरलालके घरक बिच्च बाँसक कैनले बेन्ढ्वा बाँढल बा। बेन्ढ्वम टमान मेरके टिना टरकारी बिल्गट। घरक छप्रम सेमक बौँरा काइल बिल्गट। सरकके ओह पाँजर डेउखरान घर और ढमलहान घर बा। “रह ले काकु डाई सौ रुप्या फेन लैजा कहटा मिलौनी। चटुरलाल जवाफ लौटाइल।

“जाट्टेरी !!!!!! मैफेन भुलाइल बटु। जाट पट्बिस्सर अस लागट कबु जबु ट”।

साहित्यकार सन्देश दहित

रामदिन मन मने बर्बराइल।

” अरे काकु बरापुहँ फेन जना डे”

चतुरलाल आपन काकुहँ अरजी करल।

” उ ट कब्का गैराखल। उह ट जनाइल महि”

रामदिन लोट्यक पानी पनछौनी म ढारल और घरक भिट्टर लागल।

“पोर साल मुर्गिहान डँहगिक भन्सा रह, और पठरहान ओर्गन्वा”।

“असौँ मौरिहान डँहगिक ओर्गन्वा और लप्टान भन्सर्या बन्न पाल्या बा”

चौधर्या सक्कुन जनाइल। ज्याकर लर्ह्या ओ गुइँ जाई उहीँ डेसाहुर खाँडे नै पर्ना चलन पैल्हसे बा। ज्याकर ज्याकर कुलाही लागट उ सक्कु जन खेट्वा अन्सार सिढा मिलाक घर ओर नम्टि बटा। काल्ह बिहान डेहासुर जैना दिन। डेसाहुर अइना जैना मिला ५ दिन। सझ्या भाँरा, काँसक बट्ला, देक्ची, कर्छुल, दर्वा, काँसक पराट भाट भन्सा कैना सक्कु समान यक लर्ह्यम पैँरा बिछाक लाडल बिल्गटा। और लर्ह्यम गुड्री गड्डा कमरा टिरपाल राट बिटाइक लाक लाडल बा। ज्याकर साईकल बा उ डुपहरके जैना सोँच बनैटी बटा। डान्चे उमेर खस्कल बरापु बाज्यक उमेरके मनै उह लर्ह्यम बैठ्क जैटी बटा। डेसाहुरके पैल्ह दिन सब जन आपन आपन बैठक लाक झोपरी बनाइटै। गौरङ्ग्याके डुन्ड्रा टर। सब्से उट्टर मौरिहान डँहगिक डेरा। पुरुब पाँजर मुर्गिहान ओ लप्टान। डक्खिन पाँजर भन्सा। पच्छिउँ पाँजर निकासी। पहिल फेरा कुलाही खाँडे आइल लर्कन डरि, कम्रा, रुमाल, या टौलिया पेहराक नचैना ओ खेल्वार कैना फेन यक मेरिक हाँसी मजाक करजाए। उ दृश्य डेख्न मेरिक रह। पठ्रक चुल्हम काँसक बट्लम अडहन ढारल बा कलसे ड्वासर चुल्हम काँसक पराट म टरकारी।

“अरे बैजनाथ भाइ टुहिन उर्डक दाल आनल सुन टहु पैल्ह दिन दाल रिझाउँ कलक हो। और हाँ आलु पकाक चट्नी। कसिन रहि”? खोस्टा पुँछ मारल। “

अरु डाडु भन्सर्या जो टुह हुइटो आब जसिन पाकी ओस्ट खाइक परि। चाह और जहिन मन नै पर्लसे फेन”। बैजनाथ झोल्यमसे दाल निकर्टी जवाफ डिहल। लगभग भाट भन्सक काम उसर सेकल रह। किउ हाँठ मुह ढुइटै ट किउ डाँट चोखुर करैटी बा। किउ आपन आपन आपन झोला म से टठ्या लैके भाट खाए जैटी बटा। चिरक्या पहिल सिटि भाट खाइक लाक लगाइल। सक्कु जन खाना खैना ओर लग्ल। चिरक्या ड्वासर सिटि लगाइल। नान्ढ पर्ना ठाउँ जाइक लाक।भाट खा खा सक्कु जन नान्ढ कोर्न ओहर कन्ढम फर्वा लेल छिट्कल बटै। ओर्गन्वन जर्किन, बाल्टी लेल लड्या ओर।

“भोक्सिक १ लग्गा, पठरैया १.२ लग्गा, चाँगाबाँडी ०.९ लग्गा, हरडनी १.५ लग्गा”

डेसाहुरके चौधर्या मनिन अन्सार नान्ढ पारल। जौन गाउँ छुटी और जनसंख्या कम बा उहीँ कम। जौन गाउँ भारी और ढ्यार जनसंख्या बा उहीँ ओह अन्सारके पर्ल बा। पठ्रा पानी बर्से अस अवाज आइटा। सक्कु जन डँटल बिल्गैटै। झट्ट ओराई ओ डेरा ओहर झ्ट्ट जैबी कैक झोँक लगैल बटै। ज्याकर जसिक नान्ढ निम्जल उ ओसहँक डेरा ओहर लागटा। किउ लड्या ओहर लहाई ट किउ बन्वा ओहर बैर, काठी ख्वाज जैटी बटै। किउ किउ लग्घु चिसापनी जाँर पिए होटलिम जाइट बिल्गटै। बेरि जुन खाना खाके डिनिक बोकल काठी बुट्कम आगि लगाक गिनौर बैठल बटै।

“अ छिगरी लायो रे, अ छिगरी लायो मोरे अगरा सोनार, बेस रहै मोरे सोन न के”

रामदिन ढमार उठाइल। चतुरलालहँ जाट्से मन्ड्रा बजाई नै अइलसे फेन डु टीन खोट बजाइल और बैजनाथहँ पाल्या डिहल। ” मटि कोरे गैली रे अरे उहे रे मटगर्वा, बेसर ढरली निकारे हो, अरे लपकट झपकट कन्हैया जो आवैँ बेसर लैगै उठाई, अ छिगरी लायो रे”। मान बहादुर डफ बजैटी उलार लेहल। बैजनाथ मन्ड्रा “आठ आनक गैँजी डे” बजाइल।

किउ मन्जिरा झाल बजैल। सक्कु जे आपन आपन टाल म झुमल बटा। अड्ढा राट सम चैनार बा डेसाहुर। १ दिन २ दिन कर्टी आज पाँज्वा दिन।

” अरे रामदिन भाइ? असौं फेन बर्घर्या अचकच्र डेहासुर छ्वारल सुन मिलल जे?ओसिक फेन बिल्गट निहो”

मान बहादुर प्रसंग ज्वारल। ” वक्र किल ट जन्नी हुहिस ट का नि। कबु नि छ्वारल जन्नी, उप्परसे भर्खरिक भोजही। महिन फेन कहाँ छोर्न मन रह र। उ ट खाँरा लेठ,समाजक आघ लाज हुइट कैक पो”। बैजनाथ रिसैटी कहल।

“पोर साल जानकारी कराइल म फेन १,४२० रुप्या जरिवाना लेहुइया ओह चौढर्या ट हो काहुँ, मै ट सक्कुनके आघ म्वार सढ्न निहुइ मै डेसाहुर खांड निसेकम कैक जो चिरक्याहँ जनाइल रहु। अभुन ट मन्जोरी हुइलसे फेन होजाइ हुँ। सड्डे घिँच्लक बान ट्वाँटा कुक्वाईठुहिस काहु ” पँज्रेसे किउ कहल। आब चौढर्या निहो कैक उठाइल सिढा दाल, चाउर, तर तरकारी ओह गौरङ्यक छुटिनक बैठल पहारिनके गाउँ म बेँच्क उठल पैसाले चुकी खैना सल्लाह कर्टी बटै।

“ट डाडु और बैजनाथ पोर सालके अस बेँच जिना ट हुइ काहु? टुह्र बाट मिलाए फेन जन्ठो” राम दिन कहल

” ओसिन हो कलसे ठिक बा। म्वार संङ डुइ चार जन और चलो सजिल हुइ महिन”

उब्रल गँन्ज्यक चाउर सिमोर्टी मान बहादुर जवाफ डिहल। मान बहादुरके संग डुइ चार जन पुछार बन्क कन्ढ्यम गन्ज्यक चौर बोक्ल गौरंङ्ग्याके बैठल पहारिनके घर ओहर लग्ल। ” पोर सालके अस असौँ फेन २/४ सय रुप्या चौधर्यक अस गोझ्यम ढार मिलट ट? मान बहादुर दाहिन आँख डब्टी कहट।

“ठाँह पैही टब”? माखुर खाइल पियर डाँट गिज्रैटी भोल्ल बोलठ।

“अरे कुछ नि हुइ जम्मा ०९ किलो किल हुइल रह कैडिहब”। मान बहादुर आपन मनम और ढ्यार बाट खेलैटी कहट।

“ओसिन हो कलसे ठिक बा। नाही कि फेन आपन कोल्काही बनैली म्वार बटहा फेन लागक परल”

भोल्ल आपट्टी जनाक कहल। ” ल्या ल्या बन्जाई”। मान बहादुर मुस्कुरैटी कहट। डुइ चार जन असहँक गुनमुन गुनमुन कर्टी रहै। सालोसाल अस्टक घिँच्लक बान काहु , असौँ फेन परचल गिडार कोल्काहि बनैना सोँच बनैटी बटै। पोर सालके बचल चाउर डेखट रुप्या कम हुइलक चतुरलालहँ संका लागल रह। “

असौँफे यिह जाल ट नै जोर टै”? मनम अस्ट अस्ट बाट खेलैटी रह चतुरलाल। न कहटी जाट्से ओसहँक कर्ल रहिन।

“यी सल्वा बेन नि सक्कुन ठे जनैले। पोर साल पन्कट टिरे गैल बेलम फेन बाबा कटह पोरुक ले असौँ ढ्यार पैसा टिरैल कैक। असौँ खोज्नी बोज्नी हुइना बेलम यी बाट ट उठैही परि”।

चतुरलाल न कर्रा के ब्वालल।

“ढ्यार हुइटा आब टुह्नक भ्रस्टाचार। यिहि रोकक परल। यक ट चौढर्या बिन चुकी खवैल बेन सर सल्लाहक डेसासुर छोर्क भाग गैल”।

चतुरलाल अभुन झोँक्कैटी कहल। “आज २/४ सयके लाक नुक्री साँढा खेलटो। काल्ह कटाक ट टुह्र सक्कु गाउँ चुस डर्बो। ओह ट चौधर्यन चिरक्यन, मतावंन ढनी कसिक हुइठ कलक ट भ्रष्टाचार जो कर्लक हो। आब ट खोज्नी बोज्नी करहिक परि “। चतुरलाल जाट्से डक्ल्यैटी डेरा ओहर लागल।

जवाफ लेख्नुहोस्

तपाईँको इमेल ठेगाना प्रकाशित गरिने छैन। अनिवार्य फिल्डहरूमा * चिन्ह लगाइएको छ