हसुलिया। पहिल साहित्यक बत्कोही बाचन कार्यक्रम निम्जल बा।

जंग्रार साहित्यिक बखेरी उपशाखा ठाकुरबाबक आयोजनामे अनलाइन जूमसे कार्यक्रम निम्जल हो। हर महिनक पहिल सनिच्चरके राटिक हुइना कार्यक्रममे स्रस्टाहुँक्रे बिक्रम बिरहुल, सुदीप थारू ओ गणेश चौधरी रहल रहितट स्रस्टाहुँक्रनके वाचन करल बत्कोहीक समीक्षा आख्यानकार शेखर दहित करले रहित कलसे सहजकर्ता गणेश बर्तमान रहित।

बत्कोहीक समीक्षक आख्यानकार दहित पुरान, नुकल शब्द चयन कर्लसे बहुट मजा हुईना ओ आख्द्वयानके तिन चरणहे लेखकहुँक्र ध्यान डेह पर्नामे जोर डेल रहिट। सुरुवाट, बिच्का गेँरा जहा द्वन्द हुईंना, क्लाइ म्याक्स ओ बियोगान्ट या संयोगान्ट रहना बटैल। पाठक सक्कू मेराइक हुइना हुइलक करान लेखक हुँक्र कौनो एक पक्षलेके नै लिखक पर्ना मे उहा जोर डेले रहिट।

आब कार्तिक महीनक पहिल सनिच्चर हुइना कार्यक्रमके लाग आयोजकसे थारू निबन्धके आह्वान करगिल बा।

वाचन करल बत्कोही यहाँ पर्हे सेक्बी।

सुदिप थारु

बट्कोहि-लौरेन्हँक इज्जट

“बुध्वा आउ भैलि ख्याल जाइ” महिन म्वार सङ्घर्या सन्तोष हाँक पर्टि बलैल। टब सन्झ्यक साह्रे आठ बज्गिल रह!सक्कु उहँर डर लक्टिक अन्धार फे होगिल रह । गोब्रेला गाउँ चैनार रह ,बन्वक लग्गु रलसेफे!सक्कु जे आपन आपन बगाल के सङ भैली ख्याल गिल रलह!महिन फे पैल्हँसे भैली खेल्ना मन ट लागटह! टर हमार ट्वालक डिडिबाबू हुक्र इ साल भैली निख्याल्टलह! उह मार हम्र आपन गाउँ मसे भैली ख्याल निपैना हुइली। टब “चोलो ना ट जाइ चिट्कैह्या उहँर सङ्घर्यनफे बाट! उहरे जाइ” मै कनु । सक्कु उहँर थारु गिट बज्टह!कहोरे मन लागेना बिना टोहाँर ट कहोरे फुन्नाहा रुमाल!गिटक अवाजिले होकि ग्वारा ट उल्रटह!ओत्रा ठुन्याँर नाच निजन्ना मनै मै !टभुन ओसिन हुइटह!हम्र नाच ह्यार ओ सङ्घर्यन रहल ठाउँ जाइटलहि। “अरे सङ्घारी हुक्र उ घर सुन्दरबस्टिक बठ्न्यान्हँक बगाल भैलि ख्याल्ट! यक्चो हुकनक बगालीक नाच ह्यार जाइ ” सन्तोश महिन कल्ह। टब मै फे “चोलो ट जाइ कनु।” सुन्दरबस्टिक बठ्न्यावन उज्जर गोन्या , चोल्या घालल् रलह!महिहन ट सख्यक नाच ह्यार गिलअसफे लाग्टह!बर सुग्घर सुग्घर मन लोभैना हस सप्रल रलह । “टुह्र ट सुन्दरबस्टिक हुइटो काहु ना” मै बगालसे एक बिट्टा डुस रलक बठिन्यँ कनु!असिक हेर्नु !उ फे थारु लगाम जो घालल् रलहि!उज्जर गोन्या,कर्या चोल्या!कत्रा डेख्नौस्!भुरभुरा रहर फिलिम मका हिरोनिअस!टब उ कलि डान डान लजैटि मुसुक्क मुस्कैटि! “नाहि हम्र जापानके हुइटि!बाटफे का पुस्लक हो!निचिन्हँलअस!” म्वार बाटम् उस करअस कहल!पुछ्क पुछ् पस्टो लाग्टह! टभुन बोल्नास लग्टिरह!टब मै मनम् कुछ् निरहलअस कनु! “डान डान चिनल हस ट लागटा टभुन यक्चो पुछ्लिउँ कैक पुछ्लक हो” !उस जिन करो ना!”कनु! उ घर बिडा डेस्याकल रलह!हम्र बाट कर्टि रलहि!राट आउर राट हइटह!टेनक लठ्ठिअस छिप्टि जाइटह!उ बगाल उट्रक घर गैल!हम्रफे चह्रगिल छेग्रिअस बगाल निछोर्लि!महि आकुर उ बठिन्यसे बाट कर्नास मन लाग्टह!लग्गु हुइनास मन लाग्टह! ” मै ट टुहिन लग्गुसे छिन्ठुँ!हमा फुइक घर गोब्रैला बाट्! मै उहँ गिल म टुहिन चिन्हुँ!”कहटह! ओहि वाकर गाउँक लौरेन बलाए आइस टभुन टसमस निह्वाए!साइट उहिँफे महिसे गफ कर्ना नशा लाग्गिल रलहिस्! उ महिसे ढिउर बाट बटाइ ख्वाज्टह साइट !टर सक्कुन्हँक करम म सक्कु चाड्या काहाँ लिखल रठा??उ लौरेक डाडु आगिलिस टब बिन्बोल्ल गैगिल!एकघनि ट म्वार मन टिरपट होक आइल!टब एकघनि पाछ फे म्वार लग्गु आइल व कहल! “डाडु आइल बा,पाछ फोनम् बाट कर्बि ना!”बस ओत्र बोल्क गैगिल! सक्कु उहँर डिजेम थारु गिट ब्वाल्टह!पैल्ह पैल्ह भैलिम नेपाली लोक गिटम् भैलि खेल्ना हमा समास काहाँ पुग्गिल!मै मन मन स्वाच्टनहुँ!म्वार सङ्घर्यन नच्ना म भुलाइल रलह!मै बठिन्यक बाटम्!पुस माघ मैन्हँक कुहिरम् हेराइल कौवाअस! साइट कुक्रिन्हँक लाकफे डेवारी आइल रलहिन!उहमार भुक्ने भट्टैने करटलह!आएका हामी भैलो!राम्ररी भन!ओसहँ ओसहँ!हुइना ट कार्टिक मैन्हँ कुक्रिन्हँक मैन्हाँ कठ उहमारफे हुइ!राट आउर बहर्टि गिल!कौनो चिज कौनो ठोप्लासम बहर्क घट्ठा !यी ट प्रकृटिक नेम जो हो!राटफे एक्ठो बुन्डम् पुग्क घट्ना सुर करटह!महि जुन उ बठिन्नेसे नच्नास् मन लाग्टह!पक्रान घर पुगल म उ लौर्या अक्कले नाच्टह डिन गिन गिन गिट म!टब मै फे नाच जा पर्नु!मै नाच का भिर्नु उ भाग्गिलि!भाइलि खेल्ना बगालिम् नुक गिलि!मै बहुट अन्ख्वाँर लागल!मनक अन्ख्वाँर!टब मै उहाँसे सिढ घर चल्गिनु! “बुढ्वा रुक पाछ जाप!”कैएऊ ज अर्जि कर्ल! मै अन्ढ्वागिल रनहुँ!मै बहिरा बन्गिल रनहुँ!डस मिनेट म मै घर पुग्नु !एकघनि पाछ फोन आइल!निड्याखल अस चामचिम पलरनु!डुइचो,टिनचो ढ्यारचो आइल !टब “हँ कहो,का कहटो”कनु! “रिसागिलो?”कहल उ! “नाहि काजे रिसिम्!टुँ का कलो जे?ओसिन रिसाइ पर्ना?”कनु ! “डाडु रह उहमार भाग्गिनु!टुहिनसे नच्ना ट म्वारफे मन रह!”कहल! मै चाल निकर्नु बरबेर सम !टब फे कहल! “लौरेन्हँक इज्जट कसिन रठा टुहिनफे पटा हुइ!नाच , ब्वालफे निहुइट्!नच्बो बोल्बो ट बयान बटाइ लग्ठ!” ओत्र बोल्क फोन काट्डिहल!मै फे फोन निकर्नु!डुई डिनसम फोन कर्नास् मन निलागल!टिसर डिन”तपाईंले सम्पर्क गर्न खोज्नु भएको नम्बर स्विच अफ गरिएको छ”फोन करबेर कहल! फोन फे लगिनु,उह कहल!फे लगिनु,फे उह कहल!लगाइट लगाइट डिन बिटल!फे उह कहल!ड्वासर,टिसर डिनफे लगिनु फे उह कहल! एकडिन सोङ्ग्यान भौजिसे भ्याँट हुइल!टब भौजि कलि! “सोन्याँ ट गँरझुल मुगिल भैया!चिट्कैह्या भैलि ख्याल आइल म बर्का भटिज्वा ब्वालट् लौरसे ब्वालट ,नाचट ड्याखल काहुँ पिटल!आस्काल्हिक लर्का!चिट्का टाटाअस!डान्चेफे सह निसेक्ना!” भौजि आउरफे बोल्लि मै कुछ्फे निसुन्नु ! ओत्र सुन्नु सोन्याँ गँरझुल मुगिल!ओत्रा जार मैन्हाँ सन्झ्या क फे पस्ना छुट लागल म्वार!

गणेश चौधरी

बट्कोहि-पस्टो

अगहन मैन्हाँ,भख्खर डस्या निप्टल रह!खेम्टोम ढान पाक्क खेट्वा भरिभराउ रह!उहँर पानीक जुन्हुँक आवा कर!टभुन बुह्राइल हमा बाबा उमिरके मनै खेट्टोम डेख्परँट! हम्र भक्खरिक उज्ज्रल ठँर्यन जुन गाउँ डुलि सान्झ्या क !ओस्टक एकडिनफे भाट खाक घुम निक्रलि ।एकघची हावा लिल्टि भाट पसार जाई अस गाउँक डग्रि डग्रि टिन चार ठो सङ्घर्यन सङ निक्रलि । सक्कु सङ्घर्यन आपन आपन बाट पालिक पाल्यसे बटैने ,नेङ्ने करटलही!बाट कर्टी न्याङ्गट न्याङ्गट गाउँ फे ओराई लागल रह ।गाउँक सब्से डक्खिन हमार बर्कि बडाईन्के घर रह । बर्कि बडाईक बर्का छावा फे हामार सङ्का ठरिया रहल ओरसे उहिहन फे बलैलि ओ एक ठाउँ बैठ्क आपन आपन ढेब्रक बाट कर लग्कि । “टिकटक केल कत्रा हेर्ठो लर्को,कबुकाल समाचारफे हेर्ना करो ड्यास बिडेशके”बडाइक छावा कहल “न नेटाहस लागठ् कि का टोहि ,जबफे समाचारके बाट करि कबुकाल टिकटिकफे हेर्ना कर का”अस्ट अस्ट बेमट्लबके बाट चलल् रह हमा बिच्चम! बाट ट कत्रा बटोइना हो जत्र बटीलसे ओत्र अइटी रना जर्वक रसाइल पानिहस,कट्ठ्याक बाट कर्ना हो। अस्टक बहुट समय बिट्गिल रह ओ राटफे छिप लागल रह। राटभर फे कत्रा रह सेक्जाई। एकघनि पाछ मै कनु “रेउ जाइ काहुँ सुट! आप रात छिप्गिलजे।” अत्र कति साईट सक्कु ज करनिन्डेमसे एक्लाग जागलहस हुइल!सक्कु जाहिन निन लाग्गिल रलहिन काहु !सक्कु सङ्घर्यन हँ म हँ मिलैटी कल! “हो ट न राट होगिल काहुँ ,आप काल्ह गौठ्या क जुट्ल्हा करब्!” कैख सक्कु ज एक्क ब्वालम् जाई कलि । अगहन मैन्हाँ डान डान जुरारफे लाग भिरल रह!गाउँक डख्खिन शनि गाउँ उहँर गिडारफे डर लक्टिक बासटलह!उहमार हम्र ढिल निकैक सब्ज आपन आपन घर ओर नम्लि । घर पुग्नु ट राटिक ९ बज्गिल रह! हाट ग्वारा ढोके आपन झ्वाङ्गिट् खट्यम् पठ्रि लगिनु व सुट्गिनु।का का बाट सोच्क म्वार मन भरल रलसेफे सेम्रक भुर्नाहस हलुक हलुक रह! मै झक्वाइल का रनहुँ बर्कि बडाइक बर्का छावा फोन करल! मै क्याकर फोन आईल अत्रा जुन कैक मटलब निकर्नु । डुइचो और फोन आइल टब मोबाईल हेर्नु ओ कनु इ ट बर्कि बडाईक छावा सोङ्ग्या भैयक नंम्मर हो काहुँ । काजे भैया अत्रा जुन फोन करल हुई? टम्नहँ सङ्ग रहल म कुस्नि कहल !सोच्टि फोन उठैनु “हेलो हेलो हँ भाई का काम परल बताई जे” बस अत्र कटी साईट म “डाजु डिडि भाटु झग्रा ख्याल्ट हुँ जाई ना एक चो ।”सोँफो सोँफो कर्टी कहल! डिडि भाटु पैल्हफे झग्रा कर्लक उहँरसे डगुर पर्नु! भाटु डिडिहन नस्से पिटँठ्। आस फे भैया असिक कहटा। टर का पठ हो पटा निहुइल!उहँर डाईक व बडाईक फे झग्रा परल रलहिन! हमा गोरुन्हँक पठ । हमा डाई व बडाईक बोलचाल निहुइन! नकर्रा रिसाइल रलह काहुँ डुनु ज। मै ओसिन कुछ फे निसोच्नु ! जत्रा झग्रा पर्लसेफे डुख परल बेर सखाइ परट सोच्क मै सुत्ना मनै हलि हलि उठ्के बडाइक घर उहँर डगुर्नु! ” का बाट हो बडाई ” कैख बर्कि बडाई ह पुछ्नु ट बडाई फे डिडिहन भाटु पिट्लक बाट बटैलि।व कलि “जाउ हालि मजासे सम्झैहो आपन भाटहन! राट्टिक ट्याम मजासे जैहो ।” टब मै फे कनु जाई हालि । एक ठो और घरक सङ्गघरियहँ फे बलैलि व टिन ज आपन आपन साईकल लेके नम्लि! उहाँ पुग्लि ट मै सुन्टनहुँ!डिडि रुइटलहि!भाटु हमन डेख्ल ट अङ्नम अइल व कल “का कर्ना हो साला अभाबके जिन्गि बा !लर्कन मजा स्कुलिम पह्राइ निसेक्जाइठो!टुहाँ डिडि सड्ड यिह बाट कहि!मै बौरा गिल रनहुँ पिट मर्नु आपठेसे कब्बु ओसिन निकरम!” भाटुक पर नस्से रिस लाग्टह,आइबेर!भाटुक उ बाट सुन्क रिसफे मुगिल!मै कुच्छु निबोल्क चामचुम पलरनु!

जवाफ लेख्नुहोस्

तपाईँको इमेल ठेगाना प्रकाशित गरिने छैन। अनिवार्य फिल्डहरूमा * चिन्ह लगाइएको छ